سیستمهای نیترات زدایی مدرن، رعایت دقیق مقررات محیطی را تضمین میکنند. این جمله اغلب به روشی ساده استفاده می شود، اما دلیل واقعی آن مشخص تر است. یک سیستم مدرن می تواند داده های NOx ورودی، نظارت بر خروجی، دوز معرف، سیگنال های دما و قفل های ایمنی را به هم متصل کند. هنگامی که بار دیگ افزایش یا کاهش می یابد، کابینه کنترل می تواند مقدار دوز را به جای ثابت نگه داشتن یک تنظیم در طول روز تنظیم کند. این به سیستم کمک می کند تا به مقدار خروجی مورد نیاز نزدیک تر بماند و هدر رفتن آب آمونیاک یا محلول اوره را کاهش دهد.
انطباق به جزئیات سخت افزاری نیز بستگی دارد. اگر لنس اسپری خارج از ناحیه دمای مناسب قرار گیرد، واکنش ممکن است ضعیف باشد. اگر راکتور SCR توزیع گاز ضعیفی داشته باشد، یک لایه کاتالیست ممکن است گرد و غبار بیشتری را حمل کند و فعالیت خود را سریعتر از دست بدهد. اگر پلت فرم دسترسی خیلی کوچک باشد، کارگران ممکن است از بررسی منظم خودداری کنند زیرا باز کردن راکتور دشوار است. این انتخابهای کوچک طراحی میتوانند عملکرد انتشار بلندمدت{4}} را بیشتر از نام خود تجهیزات تحت تأثیر قرار دهند.
برای پروژه های مقاوم سازی، بررسی اولیه مفید است. کارخانه باید اندازه کانال، موقعیت سکوی قدیمی، حاشیه فن، غلظت گرد و غبار، وضعیت گوگرد، و فضای بالابر موجود را بررسی کند. سپس تأمینکننده تجهیزات میتواند تصمیم بگیرد که آیا SNCR، SCR یا مسیر ترکیبی معقولتر است یا خیر. یک سیستم متمرکز بر انطباق{3}}نه تنها برای گذراندن یک آزمون ساخته شده است. باید به راحتی بازرسی شود، تمیز شود و در طول شیفت های معمولی تولید پایدار باشد.
